برای باران

باران !‌ سرود دیگری سر کن
من نیز می دانم که در این سوگ
یاران را
یارای خاموشی گزیدن نیست
 اما تو می دانی که در این شب....

                                                  فال قهوه

زن

نشست

با چشماني نگران

به فنجان واژگونه ام نگريست.

گفت:

پسرم!

غمگين مباش

  این داستان در سال ۱۳۱۲و در کتاب سایه روشن که مشتمل بر داستان های: س.گ.ل.ل - زنی که مردش را گم کرد- عروسک پشت پرده- پدران ادم- اخرین لبخند- شب های ورامین و افرینگان است به چاپ رسیده است.                           

تعطيل تابستان شروع شده بود. در دالان ليسه پسرانه لوهاور شاگردان شبان هروزي چمدان بدست، سوت زنان و . . . . .

در مقدم بهار ؛

رفتیم و

        کوچه باغ های تجربه را د ید یم .

و پا به پای شاپرکان شاد

در جذ به سماع نسیم و برگ

یا هو زنان 

 به هلهله رقصید یم .

مستانه تا کرانه شب

درون قریه فکرت

گذشته ها       

   به خداحافظی کشید و. ...                                   .

                               گذشت .

ز دشت و وادی حیرت ؛

               به منزل فکرت

به جستجوی فراغت ؛

به شهر آرامش

سفر چه طول کشید

صدای پای سکوت از کرانه می آید

 ان سه تاری که مرا همروح شد                    کو ز ناخن سینه اش مجروح شد

سه‌تار و انواع سازهای شبیه به‌آن مانند دوتار و تنبور و چگور در نواحی مرکزی آسیا و خاورمیانه رواج داشته‌است. به نظر می‌رسد که سه‌تار از قرن چهارم رواج داشته‌است.

ترا من چشم در راهم شباهنگام
که می گیرند در شاخ " تلاجن" سایه ها رنگ سیاهی
وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم
ترا من چشم در راهم.

شباهنگام.در آندم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام
گرم یاد آوری یا نه
من از یادت نمی کاهم
ترا من چشم در راهم.

(نیما یوشیج)

شیرین صدای کوس سواران همسرت

از قانقین تا قلب الوند

در ذهن من چو شط زمان جاری شد

شیرین نگاه کن . . . . .